سـایه‌ی سفید

...در شب، نشانی از سایه‌ها نیست. این نور است که تاریکی را نیز ارمغان می‌آرد

سـایه‌ی سفید

...در شب، نشانی از سایه‌ها نیست. این نور است که تاریکی را نیز ارمغان می‌آرد

منوی بلاگ

مازوخیسم یا سادیسم، مسئله این است

جمعه, ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۷، ۱۱:۵۲ ب.ظ
توی روابط زناشویی وقتی حرف از خشونت به میون می‌آد، ما پیش‌فرض یکی رو قربانی تلقی می‌کنیم و دیگری رو ظالم. چیزی که توی این مورد قاعده رو به‌هم زده اینه که کسی که قربانیه در عین حال ظالمم هست. یعنی هر دو طرف مورد خشونت‌های متعدد روحی و روانی و البته فیزیکی از جانب هم قرار گرفته‌ان طوری که نمی‌شه هیچ‌جوره حق و برتری‌ای برای یکی بر دیگری قائل شد. هر دو نفر دارن می‌سوزن و می‌سازن و می‌سوزونن. سوال اینجاست حالا که ما توی جامعه‌ی مردسالار با قوانینِ قضایی ناعادلانه گیر افتادیم و طلاق گرفتنِ زن از مرد سخته و فلان، چرا اون مرد حاضر به طلاق نیست و اونم داره تحمل می‌کنه و ادامه می‌ده. با ذکر این نکته که کوچکترین عشق و علاقه‌ای هم در میون نیست، به هیچ‌وجه طرفین وابستگی و کشش عاطفی به هم ندارن. فقط مصرّن که همین‌جوری باید ادامه داد... 

مازوخیسم یا سادیسم؟ شاید هم توأمان...؟ (به نظرم سادیسم پررنگ‌تره، یعنی طرفین برای آزار دیگری و انتقام، حتا حاضرن که خودشون هم ضربه ببینن و نابود شن) #واژه‎بافی

پ.ن: مغزم از چیزی که باهاش روبه‌رو شدم داشت سوت می‌کشید و نیاز داشتم این پست رو برای خودم هم که شده اینجا بنویسم. کامنت‌های این پست هم بسته‌اس چون اصلن تمایل و کششی برای صحبت و شرح و بسط در این مورد رو ندارم. 
۹۷/۰۲/۲۸
بلوط