سـایـه‌ی سـفـیـد

در شب، نشانی از سایه‌ها نیست. این نور است که تاریکی را نیز ارمغان می‌آرد...

سـایـه‌ی سـفـیـد

در شب، نشانی از سایه‌ها نیست. این نور است که تاریکی را نیز ارمغان می‌آرد...

نو شدن‌های تدریجی

سه شنبه, ۲۴ اسفند ۱۳۹۵، ۰۲:۰۰ ب.ظ
حرف از دخترخاله‌ی 12ساله‌ام بود که به گمان ما راه را درست نشانش نداده‌اند، که دارد به دخترکی لوس و رنجور و گاه آزارنده بدل می‌شود. به مادر گفتم زیاد هم نباید سخت گرفت، همه‌ی بچه‌ها توی این سن و سال خودشان را در مرکزیت می‌پندارند و خواستار توجهی بی‌حد اند. گفتم به مرور درست می‌شود. مادر گفت تربیت از کودکی در فرد نهادینه می‌شود و تغییرش بسیار مشکل است. راست هم می‌گفت. به خودم فکر کردم و راه‌هایی که برای عوض شدن می‌پیمایم. یاد بلاگستان افتادم و نویسنده‌هایی که هر روز در پی تغییر و تصحیح و درست زیستن‌اند. گفتم نشدنی نیست، ماها همین را در پیش گرفته‌ایم. درست مثل بنایی فرسوده و کلنگی که نیاز به مرمت دارد. گاهی باید از پایه کوبید و ساخت، گاهی هم دستی به سر و روی کار کشیدن کافی‌ست. پرسید درد دارد؟ لطمه نمی‌خورید؟ فکر کردم هم درد دارد و هم آثار زخم اما جوابم را ساده کردم و گفتم: خواندن بی‌آسیب است... و خدا می‌داند که تنها کلمات می‌توانند به تنهایی دنیایت را زیر و رو کنند. واژه؛ اولین سلاحی‌ست که رو می‌کنیم. 
  • ۹۵/۱۲/۲۴
  • بلوط