سـایـه‌ی سـفـیـد

در شب، نشانی از سایه‌ها نیست. این نور است که تاریکی را نیز ارمغان می‌آرد...

سـایـه‌ی سـفـیـد

در شب، نشانی از سایه‌ها نیست. این نور است که تاریکی را نیز ارمغان می‌آرد...

خودت رو قدرتمندتر از دیگران می‌بینی و آدم‌ها رو به خاطر موقعیت‌هایی که بهشون تحمیل شده، سرزنش می‌کنی با این گمان که می‌بایست تصمیم‌گیرنده می‌بودند و نه تسلیم. ورق برمی‌گرده دوست من! و خیلی خوب طعم تلخش رو خواهی چشید. از پس لبخند و گپ‌وگفت‌های روزمره، دارم پیچکِ حسادت رو حس می‌کنم که آروم‌آروم دور تنه‌ی احساساتم بالا می‌ره و منو به تنگ می‌آره از خودم. یکی از مزیت‌های خوددرمانگر بودن اینه که اجازه نمی‌دی مدت زیادی توی تاریکی فرو بری و برسی به منفی یک سینوس. یادمی‌گیری که کِی و چطور با تغییر و حرکت‌های کوچیک، خودت رو از خویشتنی موهوم نجات بدی.

• [ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮ ﯾﮏ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﯽ‌ﻣﺎﻧﺪ؛ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﺩﺍﺭﺩ، ﺭﻭﺷﻨﯽ ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎﺭﯾﮑﯽ ﺩﺍﺭﺩ. ﮐﻢ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﯿﺶ ﺩﺍﺭﺩ... ﺩﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ؛ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ، ﺑﻬﺎﺭ ﻣﯽ‌ﺁﯾﺪ. محمود دولت آبادی]
  • ۳۰ آبان ۹۶ ، ۱۱:۴۷
  • بلوط